„ EUROPEJSKA KONWENCJA PRAW CZŁOWIEKA








   





   

Home ... Bankier.pl ... Aserkoff: Inwestorzy wrócą do ...

Aserkoff: Inwestorzy wrócą do akcji

Ostatnie spadki na światowych giełdach są jedynie korektą, a inwestorzy wrócą do rynków akcji zachęceni dobrymi perspektywami wyników spółek - ocenił David Aserkoff, strateg rynków akcji CEEMEA w JP Morgan. Dodał, że większość podaży w trakcie niedawnych zniżek pochodziła od funduszy pasywnych.

Czytaj dalej...

Słownik:

Akcja

Akcja jest jednym z najpopularniejszych instrumentów finansowych, papierem wartościowym dającym jej właścicielowi (akcjonariuszowi) prawo do własności części przedsiębiorstwa zwanego spółką akcyjną. Udział we własności spółki zależy od liczby posiadanych akcji w stosunku do całości akcji danej spółki. Na przykład posiadacz 100 akcji w spółce, która wydała ich 1000, jest właścicielem jednej dziesiątej części firmy (tj. 10% akcji). Akcja jako prawo do własności nie ma okresu, w którym wygasa.

Z posiadaniem akcji wiążą się ustalone prawa i obowiązki. Akcjonariusz ma prawo do udziału: w zyskach spółki (części przychodów, która pozostaje po odjęciu kosztów działalności i podatków), jej aktywach (w roszczeniach finansowych wobec innych podmiotów, jak i we własności maszyn, urządzeń, nieruchomości, zapasów materiałów, wytworzonych produktach, itp.) i w walnym zgromadzeniu, czyli zebraniu wszystkich akcjonariuszy.

Akcje mogą przynosić akcjonariuszom dochód, który nazywany jest dywidendą. Jest to część zysku, którą akcjonariusze zdecydowali się podzielić pomiędzy siebie.

Akcja daje prawo do udziału w zarządzaniu spółką. Uczestnicząc w walnym zgromadzeniu akcjonariusz może, proporcjonalne do wielkości udziału w danej spółce, wpływać na najważniejsze decyzje firmy. Przykładowo akcjonariusz, który dysponuje 10% akcji spółki może mieć na walnym zgromadzeniu 10% głosów (jeśli statut spółki przewiduje równą siłę głosu wszystkich akcjonariuszy) i wraz z innymi osobami podejmować strategiczne decyzje decydujące o kierunku rozwoju przedsiębiorstwa.

Są różne rodzaje akcji. Ze względu na uprawnienia, możemy wyróżnić akcje zwykłe i uprzywilejowane (określa to statut spółki). Uprzywilejowanie może oznaczać większą siłę głosu akcjonariusza na walnym zgromadzeniu (jednak nie więcej niż 5 głosów na jedną akcję), prawo do wypłaty dywidendy za ubiegłe lata, czy pierwszeństwo spłaty kapitału w sytuacji likwidacji spółki. Mogą też być akcje imienne i na okaziciela. Do zbycia tych pierwszych nie wystarczy wręczenie akcji (czyli w zasadzie dokonanie czynności księgowej), lecz konieczne jest jeszcze pisemne oświadczenie. Często mówi się też o „złotej” akcji (szczególnie w kontekście akcji posiadanych przez Skarb Państwa), która daje szczególne uprawnienia akcjonariuszowi, np. prawo weta czy prawo do informacji o spółce wykraczające poza zakres uprawnień akcjonariuszy.

Akcje spółki akcyjnej mogą być, po spełnieniu warunków przewidzianych prawem, notowane na giełdzie papierów wartościowych.

Akcja ma dziś z reguły formę zapisu elektronicznego. W przypadku akcji spółek notowanych na giełdzie prawo dysponowania akcją zapisane jest na rachunku inwestorskim prowadzonym przez dom maklerski.

 

Alokacja składki

Pojęcie to wiąże się z dokonywanymi przez nas inwestycjami, na przykład w fundusz emerytalny lub fundusze inwestycyjne. Opisuje tą część wpłacanej do funduszu kwoty, która będzie inwestowana i dzięki której mamy możliwość powiększania naszego majątku.

1 stycznia 1999 r. wprowadzono w Polsce nowy system emerytalny, w którym połączono dotychczasowy model repartycyjny finansowania emerytur (tzw. I filar) z kapitałowym (tzw. II i III filar). W tym drugim modelu systemu emerytalnego każdy z nas sam oszczędza na swoją emeryturę. Wysokość przyszłej emerytury uzależniona będzie od wysokości sumy opłaconych składek ubezpieczenia emerytalnego, stażu pracy i efektywności inwestowania środków zgromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych (OFE).

Jeżeli zatem wykupiliśmy obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne w jednym z otwartych funduszy emerytalnych, to zgodnie z polskim prawem i na podstawie zawartej umowy z zarządzającym tym funduszem powszechnym towarzystwem emerytalnym (PTE), od comiesięcznej wpłaty części naszych zarobków (składki), dokonywanej do funduszu emerytalnego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), pobierana jest prowizja – zarówno przez ZUS, jak i PTE. Od naszej składki odejmuje się również opłaty na rzecz banku oraz domów maklerskich, które obsługują dany fundusz emerytalny. Kwota, która pozostanie po odjęciu prowizji i opłat to właśnie alokowana część składki, zaś wysokość tej części składki wyrażona w procentach to alokacja składki. Oczywiście im wyższa alokacja składki, tym korzystniej dla nas. Oceniając oferty otwartych funduszy emerytalnych trzeba zatem zwracać uwagę na deklarowaną wysokość alokowanej składki klientów PTE.

Pojęcie to używa się często także w sytuacji, gdy inwestujemy środki w fundusze inwestycyjne wybierając równocześnie kilka funduszy o różnej polityce inwestycyjnej. W tym znaczeniu alokacją składki będzie procentowe określenie części składki inwestowanej w każdym z wybranych przez nas funduszy.

 

Amortyzacja

Amortyzacja oznacza rozłożenie wartości na pewien okres. Mówi się czasem o amortyzacji kredytu (myśląc o rozłożeniu jego spłaty na ustalony w umowie czas), ale najczęściej pojęcie to odnosi się do amortyzacji księgowej. W tym znaczeniu amortyzacja jest to proces utraty wartości majątku trwałego wskutek jego eksploatacji - zużycia fizycznego lub ekonomicznego (np. w wyniku postępu technicznego).

Amortyzacja służy przypisaniu ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środka trwałego lub wartości niematerialnej czy prawnej do całego okresu ekonomicznej użyteczności tego składnika majątku. Poprzez amortyzację nakłady na zakup czy wytworzenie środka trwałego są stopniowo zaliczane w koszty poszczególnych okresów, co pozwala (przynajmniej teoretycznie) zgromadzić fundusze na zakup nowych środków trwałych po całkowitym zamortyzowaniu starych. Suma odpisów amortyzacyjnych stanowi umorzenie danego składnika majątku.

Amortyzacji podlegają środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, inwestycje w obcych środkach trwałych, budynki, budowle na cudzym gruncie, inne składniki majątku nie stanowiące własności podatnika. Aby spełniały one przesłanki do uznania ich za środki trwałe, ich przewidywany okres użytkowania powinien być dłuższy niż jeden rok, powinny być wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą albo oddane do używania przedsiębiorcy na podstawie umowy dzierżawy, najmu lub leasingu. Należy pamiętać, że nie wszystkie składniki majątku będą podlegać amortyzacji, nawet jeśli spełniają wyżej opisane przesłanki – np. eksponaty muzealne czy dzieła sztuki.

Polskie prawo określa wiele metod amortyzacji do wyboru przez podatnika. Odpisy amortyzacyjne podatnik może zaliczyć w koszty prowadzonej działalności gospodarczej w ratach miesięcznych, kwartalnych, rocznych.

 

Reklama:

Komputery, programy, sprzęt, serwisy, technologie, gry, informacje, artykuły
Forex, biznes, gospodarka, finanse, komunikaty, wskaźniki, rynek, giełda
Finanse, rynek, gospodarka, prawo, finanse osobiste, informacje, biznes
Ezoteryzm wiedza, astrologia, chiromancja, rozwój, magia, rozrywka
 

Katalogi PL:

    mapastron.pl

    mapafirm.biz

System:

System: Linux n
PHP: 5.6.33
MySQL: 10.1.30-MariaDB
Czas: 07:33
Pamięć podręczna: Wyłączono
GZIP: Włączono

Yourinfo:

CCBot/2.0 (http://commoncrawl.org/faq/)


IP: 54.227.48.147


Your host:

ec2-54-227-48-147.compute-1.amazonaws.com


         No proxy found

      ^ top
 
 

Jest 5 użytkowników online     

Odwiedzin dziś: 506     

Odwiedzin wczoraj: 1905     

Odwiedzin wszystkich: 1862362     

     Page loading 0.2215 sek.